Audiowizualni.pl

Serwis informacyjny polskich producentów filmów fabularnych, dokumentalnych, animowanych i programów telewizyjnych

Książki do adaptacji filmowej po uwzględnieniu zmian

Wszystkie języki świata - Zbigniew Mentzel

Wszystkie języki świata - Zbigniew Mentzel „Wszystkie języki świata”
Zbigniew Mentzel
Wydawnictwo: Znak
Data pierwszego wydania: 2005

  

  

  

  

  


Kwalifikacja: 
DO ADAPTACJI Z UWZGLĘDNIENIEM SUGEROWANYCH KIERUNKÓW ZMIAN

  • FORMA

    Powieść ma bardzo wyraźną konstrukcję. Wydarzenia z jednego dnia życia bohatera/autora przywołują wspomnienia z życia – dzieciństwa, młodości i niedawnej przeszłości. Tę konstrukcję należy zachować w adaptacji filmowej i wykorzystać do budowania dramaturgii.

    Powieść ma charakter autobiograficzny. Niespieszna, tragikomiczna opowieść, o życiu, wywołana wydarzeniami związanym z ważnym dla autora i jego ojca dniem, jest jednocześnie subiektywna opowieścią o najnowszej historii kraju, historii wpisanej w codzienne życie inteligenckiej rodziny. Patrzymy na najważniejsze wydarzenia z perspektywy małych, codziennych spraw warszawskich inteligentów, którym etos pozwala przetrwać mroczne czasy socjalistycznych rządów. Od spraw codziennych autor, niemal niezauważalnie, z lekkością przechodzi do spraw uniwersalnych. I czyni to nie w drodze filozoficznych rozważań, a poprzez soczyste obrazy mocno zakorzenione w rzeczywistości.

  • TREŚĆ

    Rzecz rozgrywa się podczas jednego dnia. Bohater/autor towarzyszy swojemu ojcu, który w wieku 82 lat, po przepracowaniu bez jednego dnia nieobecności, czy spóźnienia, 46 lat (jako farmaceuta w jednym z warszawskich szpitali) przechodzi na emeryturę. Przypadkowe zdarzenia, przedmioty wywołują fale wspomnień, przenoszących nas w lata dzieciństwa i młodości bohatera i opowiadających historię jego rodziny tworząc interesujący portret warszawskiej inteligencji.

    Pierwsze osobiste wspomnienia sięgają lat 50., czasów rządów Gomułki. Wtedy to, jako dziecko, narrator po raz pierwszy zauważa dysonans między wartościami jakimi kierują się jego rodzice i otaczającą go rzeczywistością. Krok po kroku wkracza w świat dorosłości i przekracza kolejne progi wtajemniczenia w skomplikowane losy jego najbliższych. Musi to robić sam, ponieważ rodzice nie rozmawiają ze sobą o sprawach najważniejszych, a tym bardziej z dziećmi. Prawdę bohater odkrywa stopniowo poprzez przedmioty, strzępki rozmów, niedopowiedzenia.

    Jego matka nie była szczęśliwa z mężem. Nie była w stanie żyć tu i teraz. Całe życie wracała pamięcią do jedynej miłości swego życia, mężczyzny, który zginął w pierwszych dniach wojny. Co roku w małym kalendarzyku krzyżykami zaznaczała dwie daty – jego urodzin i śmierci i szła na cmentarz, żeby na wybudowanym przez siebie grobowcu złożyć kwiaty. Źle się czuła w siermiężnej socjalistycznej rzeczywistości. Nie mogła znieść narzuconej przez kwaterunek sublokatorki. Robiła wszystko, żeby jej syn stał się, jak sama mówiła, kimś. Łożyła na jego lekcje muzyki, języków i z każdym rokiem coraz wyraźniej rozumiała, że jej nadzieje niestety były płonne.

    Jedną z najlepszych scen powieści jest odtworzenie przez autora ostatniej, nagranej przed śmiercią na automatyczną sekretarkę wiadomości od matki. Matka próbuje i chce powiedzieć coś ważnego, ale nie udaje jej się. Milczy. Słychać tylko jej oddech.

    Ojciec starał się przetrwać ponure czasy na swój sposób, oddając się całkowicie pracy. Ze spokojem przyjmował niedogodności życia codziennego. Obowiązkowość i unikanie wszelkich kontaktów z ludźmi władzy były jego sposobem na zachowanie godności. Żołnierz przedwojennego korpusu kadetów, żołnierz II wojny światowej starał się towarzyszyć synowi w jego dorastaniu. Zabierał go na coroczne wczasy z FWP, uczył łowienia ryb, ale nie rozmawiał, nie tłumaczył. Pewnego dnia bohater zauważył ojca na plaży nad Wisłą jak w stroju kąpielowym wydaje nieistniejącym postaciom rozkazy po niemiecku. Przeprowadza urojoną musztrę. Wojna tkwiła w nim. Nie umiał zrozumieć żony. Żyli oddzielnie w swoich światach. Obok i razem. W jednej z końcowych scen ojciec prosi syna, aby wszystkie kwiaty jakie dostał podczas pożegnania w pracy, zawiózł na grób matki.

    Te dwie silne osobowości odciskają silne piętno na życiu autora/bohatera. Próbuje odnaleźć siebie na styku ich oczekiwań i pragnień. Jednak jego własna historia to historia niespełnienia. Nie udało mu się mimo wielokrotnych prób zostać poliglotą. Fiaskiem zakończyła się próba zarobkowania jako krytyk literacki. Teraz krytyczne patrzy na swoje próby literackie. Nie może ukończyć pierwszej powieści. Żyje głównie dzięki dochodom z giełdy. Stara się odnaleźć w nowej rzeczywistości.  

  • GŁÓWNY TEMAT

    To opowieść o kondycji polskiego inteligentna. Zapis jego niemocy i niespełnienia.

  • BOHATEROWIE

    Główną postacią powieści jest sam autor, mieszkaniec Warszawy z dystansem patrzący na samego siebie i otaczającą go rzeczywistość.

  • AKCJA

    Podstawą konstrukcyjną są ramy jednego dnia, ale w opowieści cofamy się do poprzedniego wieku, począwszy od lat 50., a nawet do dalekiej historii rodziny. W powieści niezwykle ważna jest Warszawa. Można ja nazwać cichym bohaterem. Tempo narracji narzuca sposób obrazowania – skrótowy, dynamiczny, dowcipny.

  • GRUPA DOCELOWA

    Wykształceni mieszkańcy miast.

  • SZANSE NA SUKCES FREKWENCYJNY

    Najlepszym przykładem może być tutaj ogromna popularność „Żółtego szalika”, który mimo braku dystrybucji kinowej podczas każdej emisji gromadzi duża widownię telewizyjną.

  • SZANSE NA UDZIAŁ W FESTIWALACH

    Największe szanse film może mieć na festiwalach krajowych, choć nie wykluczam udziału w festiwalach międzynarodowych.

  • SZANSE NA KOPRODUKCJE MIĘDZYNARODOWE  

    Szanse na koprodukcje międzynarodowe raczej nikłe.

  • SZACUNKOWA KOSZTOCHŁONNOŚĆ PROJEKTU

    Ta współczesna opowieść jest mocno zakorzeniona w historii. Dlatego konieczne jest odtworzenie realiów kolejnych epok. Niewątpliwie należy sięgnąć po efekty komputerowe podczas rekonstruowania Warszawy minionego wieku. I mimo, że opowieść jest kameralna (większość scen odbywa się we wnętrzach), to jest także wielowątkowa i wymaga wielu lokacji.

  • SUGEROWANE ZMIANY, EWENTUALNE KIERUNKI ADAPTACJI

    Należy zachować ramy konstrukcyjne powieści. Towarzysząc bohaterowi w jednym dniu z życia, powinniśmy poprzez retrospekcje wprowadzać kolejne odsłony z przeszłości. Dla widza najważniejsze będzie odnajdywanie w lasach bohatera własnych zmagań z losem. Jest to możliwe ponieważ nawet najtrudniejsze tematy podnoszone są w powieści poprzez jednostkową perspektywę.

  • RECENZENT

    Renata Czarnkowska

  • WYDAWNICTWO

    Znak
    Data pierwszego wydania: 2005

© KIPA 2012

AddThis Social Bookmark Button
 
 
 
 
Nie czytasz? Nie idę z Tobą do łóżka!